Snadź sće hižo raz słyšeli, zo bu něchtó přiwzaty. Runje to mjenujcy wupraji wuraz "adopcija", wón pochadźa z łaćonšćiny a woznamjenja přełožene "přiwzaće". Jeli přiwozmjetaj dorosćenaj jako staršej dźěćo, rěčimy wo adopciji. Potom staj wonaj jeho adoptiwnaj staršej. Ródnaj staršej staj porno tomu staršej, kiž staj dźěćo spłodźiłoj. Ručež je sudnistwo adopciju za prawnisce płaćiwu spóznało, dóstanje dźěćo swójbne mjeno jeho adoptiwneju staršeju.

Přiwzate dźěćo ma po adopciji samsne prawa kaž ródne dźěćo.

Su adopcije něšto moderne?

Adopcije znajemy hižo z doby antiki, potajkim hižo dlěje hač 2000 lět. Tehdy přiwzachu wosebje bohate pory, kiž njemóžachu sami dźěći dóstać, dźěći. Nic pak tak jara dźěći dla, ale zo by jich swójba dale wobstała.
Dźensa je to hinak. Hdyž ma so dźěćo adoptować, dźiwa młodźinski zarjad na to, zo dźe so dźěsću w nowej swójbje derje. Derjeměće dźěsća steji potajkim na prěnim městnje.
Nimo toho je wjele adopcijow, při kotrychž přiwozmje nowy partner nana abo maćerje dźěćo jako swoje, zo by swójba prawa swójba była. Ródny nan abo ródna mać, kiž hižo z nimi njebydli, wostanje dźěsću dale nan abo mać. Jenož prawnisce słuša dźěćo potom dospołnje do noweje swójby a ma samsne prawa kaž na přikład nowonarodźeny bratřik abo sotřička.

Čehodla so dźěći druhdy adoptuja?

Nimo mjenowaneho pada z nowym partnerom je wšelakich přičin, čehodla trjeba dźěćo noweju staršeju. Na přikład móžetaj ródnaj staršej při porodźe dźěsća tak młodaj być, zo njemóžetaj so wo dźěćo starać a je wotćahnyć. Abo jeho staršej staj jara chudaj abo choraj a přewostajitaj dźěćo tuž k adopociji. Zrědka so tež stanje, zo staršej zemrějetaj.
Je pak tež dźěći, kiž njejsu pola swojeju ródneju staršeju žiwe, dokelž staj wonaj jich biłoj abo čwělowałoj. Za tajke dźěći pyta młodźinski zarjad potom dobreju staršeju.

Druhdy staj staršej tak chudaj, zo njemóžetaj so wo swoje dźěći starać a přewostajitaj je k adopciji samo do wukraja.

Móže kóždy dźěćo přiwzać?

Pory, kiž chcedźa so z adoptiwnymaj staršimaj stać, maja wěste wuměnjenja spjelnić: jedyn z njeju ma znajmjeńša 25 lět stary a dospołnje strowy być. Nimo toho mataj wón abo wona dosć pjenjez zasłužić, zo byštaj so derje wo dźěćo starać móhłoj.
W Němskej je wjele porow, kiž přeja sej dźěćo, njemóža pak je sami dóstać. Je jich samo wjace hač dźěći, za kotrež pytaja so staršej. Tuž čakaja pory druhdy samo lěta dołho na to, zo móža dźěćo přiwzać..
Někotre pory z Němskeje spytaja, dźěći z wukraja přiwzać. W chudšich krajach nimaja někotre dźěći žane doma, dokelž staj jim staršej zemrěłoj abo dokelž mataj přemało pjenjez, zo byštaj so wo nich starali. Tute dźěći móža potom noweju staršeju w Němskej dóstać. Ale tež tu płaća krute prawidła.

Wikowanje z dźěćimi?

Dokelž traje přewjedźenje tajkeje adopcije jara dołho, bychu někotre pory samo wjele pjenjez za dźěćo dali. W někotrych krajach je to tež móžno. Tam su někotři starši tak chudźi, zo swoje dźěći předadźa. Ale: "Dźěćo njeje pos, kotrehož móžeš sej kupić, hdyž jeho chceš."
Pola nas w Němskej je kruće zakazane, dźěći kupować a předawać. W lěće 2001 je Němska zrěčenje z wjele krajemi podpisała ("Haagske dojednanje"). W nim slubja tute kraje, na to dźiwać, zo wotměje so kóžda adopcija po wěstych prawidłach.
Najwažniše při tym je, zo dóstanu adoptiwne dźěći dobre doma. A jeli staj ródnaj staršej hišće žiwaj, mataj woprawdźe z tym přezjednaj być. Je-li dźěćo starše hač 14 lět, móže wone same rozsudźić, hač přeje sej nowu swójbu.

horje

hlej tež: